TEKST: Ada Ćeremida
DATUM OBJAVE: 26.1.2026.
Priča o dvije porodice čiji odnos neprestano pleše između tople porodične priče i međunarodnog incidenta zvuči kao pretjerivanje, dok ne pogledate Svadbu.
Nakon prve sarajevske premijere, gdje je kino bilo ispunjeno do posljednjeg mjesta, bilo je jasno da publika nije došla samo da gleda film, nego da se smije bez pauze. Smijeh je dolazio u talasima, bez zadrške, a reakcije su potvrdile da domaća komedija još uvijek može pogoditi tačno tamo gdje treba.
Prošle sedmice razgovarali smo s Reneom Bitorajcem i Anđelkom Stević Žugić, a sada smo, odmah nakon premijere, uhvatili i ‘’mladence'' Marka Grabeža i Niku Grbelju. Oni u filmu tumače Nebojšu i Anu, mladoženju i mladu, čija svadba pokreće lanac događaja koji izmiču kontroli.
Dok su se utisci još slagali, a kino polako praznilo, razgovarali smo s glumcima koji nose srce ove priče. Marko Grabež i Nika Grbelja govorili su nam o svojim likovima, snimanju i trenucima koje publika možda ne vidi na prvo gledanje. Njihovi odgovori otkrivaju zašto film Svadba funkcioniše.
Nika Grbelja: Ana kao emotivno sidro filma
U razgovoru s Nikom Grbeljom dotakli smo se njenog lika Ane, trudne, zaljubljene i emotivno vrlo prisutne, ali istovremeno pragmatične i stabilne.
Govorila nam je o scenama koje su joj bile najzabavnije za snimanje, posebno onima koje su zahtijevale potpunu fizičku i emotivnu posvećenost, ali i o humoru koji se često rađao iz improvizacije na setu. 
Iako publika najčešće reaguje na glasne i očite komične momente, Nika nam otkriva da su joj lično najdraže scene one koje balansiraju haos i intimnost. Ostatak njenog razgovora uključujući i scenu koja je nju nasmijala najviše možete pogledati u reel-u ispod.
Marko Grabež: Mladoženja koji se ne snalazi u svijetu “ozbiljnih” ljudi
Marko Grabež Nebojšu gradi kao smotanog, pomalo izgubljenog lika koji se pokušava snaći između porodičnih očekivanja i apsurda situacija u kojima se nađe.
U razgovoru nam je otkrio koja mu je scena bila potpuno neočekivana, zašto voli adrenalinske trenutke na setu i koliko je atmosfera među glumcima ključna za dobru komediju. 
Upravo ta energija, kaže, prelijeva se i na ekran, zbog čega publika često ima potrebu da film pogleda više puta.
Cijeli Markov i Nikin razgovor i detalje koje nismo prepričavali ovdje gledajte u reel-u ispod.
TEKST: Ada Ćeremida
Sinoć je otvoren 79. Cannes Film Festival, a već nakon prvih projekcija i reakcija jasno je da festival ove godine izgleda drugačije.
Umjesto velikih hollywoodskih premijera koje su posljednjih godina dominirale naslovnicama, Cannes ove godine vraća fokus na autore i filmove koji mnogo više pažnje posvećuju atmosferi, emociji i vizuelnom jeziku.
Zato i ovogodišnji lineup mnogi već nazivaju jednim od najjačih arthouse programa posljednjih godina. 
U centru pažnje nalaze se režiseri poput Pedro Almodóvar , Hirokazu Kore-eda i Ryusuke Hamaguchi , čiji filmovi već godinama definišu savremenu autorsku kinematografiju.
Cannes ove godine manje djeluje kao parada blockbustera, a više kao festival za publiku koja želi sporije, intenzivnije i vizuelno promišljenije priče, kao sudar arthouse filma, modne fotografije Richarda Avedona, Lennonove ere i pomalo haotične club kid energije iz 90-ih.
Jedna od najvećih promjena ovogodišnjeg Cannesa osjeti se upravo u selekciji filmova koji konkuriraju za Zlatnu palmu.
Veliki studijski naslovi i blockbuster premijere ovaj put gotovo da nisu u centru pažnje, dok festival mnogo više prostora daje režiserima čiji se filmovi oslanjaju na autorski rukopis i atmosferu. 
Foto: @festivaldecannes
U programu dominiraju intimne drame, političke priče, porodični odnosi i filmovi koji grade emociju sporijim ritmom.
Za publiku koja voli filmove poput Past Lives , Aftersun ili Anatomy of a Fall , Cannes 2026 mogao bi donijeti neke od najvažnijih naslova godine.
Novi film Cristian Mungiu već se izdvaja kao jedan od najiščekivanijih naslova festivala. Mungiu ostaje vjeran intimnim i psihološki napetim pričama po kojima je poznat, a “Fjord” istražuje porodične odnose i emotivnu distancu kroz minimalistički, hladni vizuelni jezik.
Režiju potpisuje James Gray , autor filmova koji često balansiraju između lične drame i društvenog komentara. “Paper Tiger” je jedna od američkih arthouse drama koja ove godine privlači mnogo pažnje upravo zbog ozbiljnijeg i intimnijeg pristupa.
Pawel Pawlikowski ponovo donosi vizuelno izuzetno stilizovan film koji se bavi identitetom, pripadanjem i političkim nasljeđem Evrope. Već sada ga mnogi vide kao potencijalnog favorita za festivalske nagrade.
Jedan od emotivno najtežih naslova ovogodišnjeg Cannesa dolazi kroz priču koja koristi praznični period kao okvir za porodične tenzije, usamljenost i nerazriješene odnose.
“A Bitter Christmas” već nakon prvih reakcija publike dobija pažnju zbog vrlo intimnog pristupa i atmosferične režije, što ga savršeno uklapa u ovogodišnji arthouse ton festivala.
Film koji već nakon prvih reakcija dobija pohvale zbog fotografije i načina na koji gradi intimnu priču. Cannes publika posebno izdvaja njegov vizuelni identitet i glumačke izvedbe.
Jedan od mračnijih i eksperimentalnijih naslova ovogodišnjeg programa. Film kombinuje psihološku dramu i simboliku, što ga već sada čini tipičnim “festival darling” naslovom.
Film posvećen radu Richarda Avedona istražuje način na koji je redefinisao modnu i portretnu fotografiju. Kroz arhivske snimke, intervjue i njegov prepoznatljivi vizuelni jezik, naslov se već opisuje kao jedan od estetski najzanimljivijih dokumentaraca festivala.
Dokumentarac režisera Steven Soderbergh donosi posljednji veliki intervju koji je John Lennon dao samo nekoliko sati prije smrti, zajedno sa Yoko Ono u njihovom njujorškom stanu 1980. godine.
Film po prvi put prikazuje kompletan razgovor o muzici, politici, očinstvu i životu, dok kroz arhivske materijale i svjedočanstva ljudi koji su bili prisutni gradi intiman portret Lennona u jednom od njegovih najvažnijih životnih trenutaka.
Inspirisan kulturom njujorške Club Kid scene, film donosi haotičnu energiju performansa, mode i noćnog života 90-ih.
Vizuelno ekstravagantan i atmosferičan, već sada se izdvaja kao naslov koji bi mogao postati festivalski kult među mlađom publikom i internet cinefilima.
“Coward” je jedan od naslova koji se već sada izdvaja među mračnijim i psihološki intenzivnijim filmovima ovogodišnjeg Cannesa.
Film kroz intimnu dramu istražuje osjećaj krivice, straha i moralnih kompromisa, a upravo sporiji ritam i napeta atmosfera savršeno se uklapaju u ovogodišnji arthouse pravac festivala. 
Prvi otkrijte najnovije trendove, ekskluzivne vijesti, najbolje shopping preporuke i pogled u backstage priče!
