TEKST: Ada Ćeremida
DATUM OBJAVE: 2.5.2026.
Na 40 minuta od Mostara, u pejzažu vinograda Međugorja, Villa Silente otvara jedno zanimljivo pitanje: kako projektovati prostor koji je istovremeno funkcionalan za boravak, ali i dovoljno suzdržan da ne naruši kontekst u kojem se nalazi.
Odgovor ovdje dolazi kroz jasno definisane volumene, redukciju materijala i interijer koji prati tu istu logiku. Sve djeluje kontrolirano, ali ne hladno, više kao prostor koji je svjestan svoje mjere.
Kompozicija objekta oslanja se na čiste, gotovo arhetipske volumene, gdje su otvori i uvučeni dijelovi pažljivo pozicionirani kako bi kreirali dubinu i sjenu.
Vanjsko stepenište nije samo komunikacija između etaža, nego i element koji razbija statičnost forme i uvodi ritam na fasadi. Materijalnost je reducirana na nekoliko ključnih slojeva, bijela fasada, kamen i crni metal, čime se postiže balans između mediteranskog konteksta i savremenog izraza.
Arhitektura ovdje ne pokušava reinterpretisati tradiciju direktno, nego je koristi kao referencu kroz mjeru i proporciju.
Unutrašnjost prati istu redukciju, paleta je svedena, materijali su prirodni, a prostor organiziran tako da ostane čitljiv i fluidan. Otvoreni plan omogućava fleksibilnost korištenja, dok klizne pregrade uvode mogućnost zoniranja bez rigidnih granica.
Drvo kao dominantan element unosi toplinu, ali i jasno definiše funkcionalne zone, posebno u kuhinji i ugradbenim elementima. Ovakav pristup ne stvara “scenografiju”, nego prostor koji se koristi intuitivno.
Sve je podređeno svakodnevici, ali bez gubitka estetske kontrole.
Detalji su ovdje suzdržani, ali precizni. Od izbora rasvjete do tekstila i manjih komada namještaja, sve je u funkciji stvaranja kontinuiteta između prostora. Kupaonica, s kombinacijom kamena i toplih tonova drveta, uvodi blagi kontrast bez narušavanja cjeline.
Vanjski prostori su tretirani kao integralni dio projekta, produžetak interijera kroz odnos otvora i pogleda.
*Interijer je predstavljen na temelju javno dostupnih informacija s Airbnb platforme. Autor projekta nije bio naveden u dostupnim podacima. Ukoliko ste vi radili projekat, rado ćemo dopuniti članak uz odgovarajući kredit.
TEKST: Ada Ćeremida
U posljednjih nekoliko godina Albanija je postala jedna od onih destinacija o kojima se više ne govori samo zbog mora, nego i zbog arhitekture.
Tirana je već odavno privukla pažnju projektima koji mijenjaju vizuru grada, a sada se isti talas sve više širi i prema obali. Upravo zato nas je zainteresovao novi koncept projekta studija Oppenheim Architecture za Vloru, koji izgleda kao spoj mediteranskog grada, savremene skulpture i filmske scenografije. 
Iako projekat još nije realizovan, vizuali i ideja iza njega već su otvorili razgovor o tome kako bi mogla izgledati nova generacija urbanizma na Jadranu. Posebno jer ovaj pristup ne pokušava samo napraviti “instagramičan” skyline, nego reinterpretirati lokalnu arhitekturu, ritam ulica i način zajedničkog života.
Nakon projekata poput Sphere Building u Tirani o kojem se mnogo govorilo prošle godine, čini se da Albanija sve ozbiljnije postaje regionalni laboratorij za novu arhitekturu.
Vlore Beach Urban Development zamišljen je kao novi urbani kvart na spoju grada i mora, ali ono što ga razlikuje od brojnih obalnih masterplanova jeste način na koji koristi lokalni identitet kao polaznu tačku.
Umjesto zatvorenih resort blokova, arhitekti su inspiraciju pronašli u tradicionalnim albanskim nukli naseljima – manjim grupacijama kuća organizovanim oko zajedničkih prostora i uskih pješačkih ulica.
Rezultat je kvart koji djeluje gusto i urbano, ali istovremeno zadržava ljudsku mjeru. Pješačke zone, prolazi između zgrada i otvoreni prizemni nivoi stvaraju osjećaj grada koji se koristi, a ne samo promatra.
Upravo taj dio projekta djeluje kao njegov najzanimljiviji element jer podsjeća da savremeni urbanizam ne mora značiti gubitak lokalnog karaktera.
Jedna od prvih stvari koje primijetite na vizualima jesu fasade pune dubokih otvora, sjenki i ritmičnih geometrija. Oppenheim Architecture koristi teksturirane površine i prozorske otvore inspirisane tradicionalnim albanskim tipologijama, ali ih prevodi u mnogo savremeniji i gotovo monolitan izraz. 
Tornjevi tako djeluju skulpturalno, ali ne hladno. Nijanse pijeska, terakote, maslinasto zelene i pastelnih tonova dodatno pojačavaju mediteranski osjećaj projekta, zbog čega cijeli kvart izgleda kao produžetak pejzaža oko sebe.
Posebno je zanimljivo što arhitektura ne pokušava dominirati obalom staklenim refleksijama, nego kroz masu, teksturu i dubinu fasade stvara odnos sa svjetlom i klimom.
Iako većinu projekta čine niži volumeni organizovani poput urbanog tkiva, tri vitka tornja postavljena su kao vertikalni akcenti cijelog kompleksa. Oni služe kao svojevrsni orijentiri između grada, marine i Lungomare šetnice, ali i uvode novu gustinu u obalni dio Vlore.
Njihova pozicija omogućava otvorene vizure prema Jadranu, dok niži objekti zadržavaju intimniju atmosferu ulica i trgova između zgrada.
Upravo taj kontrast između monumentalnog i lokalnog daje projektu posebnu dinamiku. Na vizualima posebno dolazi do izražaja način na koji tornjevi izranjaju iz mreže manjih objekata, gotovo kao savremene mediteranske kule.
Ono što je prije nekoliko godina djelovalo kao izolovan niz ambicioznih projekata u Tirani danas izgleda kao mnogo širi arhitektonski momentum. Albanija posljednjih godina intenzivno ulaže u transformaciju svojih gradova, a u taj proces uključeni su brojni međunarodni studiji poput Oppenheim Architecture, MVRDV ili Stefano Boeri Architetti.
Zbog toga projekti poput ovog više nisu izuzetak, nego dio nove urbane slike zemlje. Posebno je zanimljivo što mnogi od njih pokušavaju balansirati između lokalne tradicije i savremenog identiteta, umjesto da potpuno brišu postojeći kontekst.
Upravo zato Vlora Beach Urban Development djeluje kao projekat koji nije zanimljiv samo arhitektima, nego i svima koje zanima kako bi mogli izgledati budući gradovi Mediterana.
Prvi otkrijte najnovije trendove, ekskluzivne vijesti, najbolje shopping preporuke i pogled u backstage priče!
