TEKST: Ada Ćeremida
DATUM OBJAVE: 23.5.2026.
Pariz je grad koji je decenijama vrlo pažljivo čuvao svoju siluetu. Upravo zato svaki novi objekat koji ulazi u skyline izaziva rasprave, reakcije i ogromnu pažnju arhitektonske scene.
Sada se toj vizuri pridružio i Triangle Tower, novi neboder studija Herzog & de Meuron , koji je sa svojih 180 metara i 42 sprata postao treća najviša zgrada unutar granica Pariza.
Njegova geometrijska forma već sedmicama dominira društvenim mrežama, ali iza same siluete krije se mnogo više od još jednog luksuznog poslovnog tornja.
Od fasade koja reaguje na vremenske uslove do sistema koji reciklira kišnicu i proizvodi energiju kroz liftove, Triangle je zamišljen kao svojevrsni eksperiment održive arhitekture unutar jednog od najstrožih urbanih konteksta u Evropi, a upravo su ti detalji ono što ovaj projekat čini posebno zanimljivim.
Foto: @herzogdemeuron
Iako većina ljudi prvo primijeti njegovu neobičnu trouglastu formu, arhitekti su gotovo svaki dio projekta koristili kao priliku za testiranje drugačijih održivih sistema.
Triangle nije zamišljen samo kao poslovni toranj, nego kao nova urbana tačka koja povezuje historijski centar Pariza i njegov širi metropolitan kontekst. 
Foto: @herzogdemeuron
U njemu će se nalaziti hotel, restorani, trgovine, javni vidikovac i kancelarijski prostori, ali ono što posebno intrigira arhitektonsku scenu jesu tehnička rješenja skrivena iza staklene fasade.
Neka od njih djeluju gotovo nevidljivo dok prolazite pored zgrade, ali imaju ogroman uticaj na energetsku efikasnost i način na koji objekat funkcioniše tokom cijele godine.
Foto: @herzogdemeuron
I dok je većina pažnje usmjerena na fasadu i održive sisteme zgrade, jedan detalj unutar enterijera povezuje Triangle sa vizuelnom historijom Pariza.
Pojedini dijelovi lift lobbyja i landing zona uključivat će kolorističke akcente inspirisane posterom koji je umjetnik Robert Delaunay dizajnirao za Foire de Paris još 1924. godine. 
Foto: @retroprintmerchants
Arhitekti iz Herzog & de Meuron tu referencu pretvaraju u savremeni mural visok čak 210 metara, stvarajući vezu između novog skyscrapera i historije njegovog pariškog susjedstva.
Tako projekat ne djeluje samo kao potpuno novi objekat u gradu, nego i kao nastavak njegovog kulturnog i vizuelnog identiteta.
Foto: @triangleparis
Jedan od najkompleksnijih dijelova projekta bila je upravo fasada. Tim studija Herzog & de Meuron testirao je više od 50 različitih staklenih panela pod različitim vremenskim uslovima kako bi dobio efekat gotovo homogenog reflektovanja neba. 
Foto: @triangleparis
Ideja nije bila napraviti još jednu potpuno ogledalnu zgradu, nego površinu koja će se mijenjati kroz kišu, oblake i sunce. Istovremeno, bioklimatska ovojnica blokira više od 90 posto sunčeve toplote dok i dalje propušta prirodno svjetlo u enterijer.
Prema timu projekta, takav sistem je dva do tri puta efikasniji od klasičnih “single skin” staklenih fasada.
Foto: @triangleparis
Foto: @triangleparis
Oko 20% energije potrebne za grijanje i hlađenje Triangle tornja dolazi iz geotermalnog sistema povezanog sa podzemnim vodama.
Princip funkcioniše kroz konstantnu temperaturu podzemnih slojeva koja ostaje stabilna bez obzira na godišnje doba. Tokom zime ta voda je toplija od vanjskog zraka i koristi se za proizvodnju toplote, dok se ljeti proces obrće kako bi pomagao pri hlađenju objekta. 
Ovakav pristup značajno smanjuje potrebu za klasičnim energetskim sistemima i dio je šire strategije održivosti projekta. Posebno je zanimljivo što se ovaj sistem implementira u centru jednog gusto izgrađenog evropskog grada poput Pariza.
Foto: @triangleparis
Foto: @triangleparis
Zbog svoje specifične forme Triangle funkcioniše gotovo kao veliki sistem za prikupljanje kišnice. Voda se sliva niz fasade i terase sprat po sprat, a zatim skuplja u velikim rezervoarima ispod nivoa ulice. 
Foto: @triangleparis
Nakon filtracije koristi se za dio potreba kancelarijskih kupatila unutar zgrade. U kombinaciji sa sistemima za štednju vode, procjenjuje se da će projekat godišnje uštedjeti količinu vode ekvivalentnu zapremini sedam olimpijskih bazena.
Ovakvi detalji možda nisu prvi koje primijetite na renderima, ali upravo oni pokazuju koliko je projekat zamišljen kao dugoročno održiv sistem, a ne samo vizuelni landmark.
Foto: @triangleparis
TEKST: Ada Ćeremida
Kada govorimo o Svjetskom prvenstvu, najčešće razmišljamo o reprezentacijama, navijačima i trenucima koji ulaze u sportsku historiju.
Ipak, svaki Mundijal istovremeno je i prilika da se pažnja usmjeri na prostore u kojima se ta historija događa. Ovogodišnje prvenstvo, koje će zajednički ugostiti Meksiko, Sjedinjene Američke Države i Kanada, donosi možda i najzanimljiviju kolekciju stadiona do sada od objekata koji su postali simboli svojih gradova do novih arhitektonskih ikona koje pomjeraju granice sportskog dizajna. 
Foto: @duncshot , @dro.espino , @arvic_iii
U Sjevernoj Americi stadion odavno nije samo mjesto za utakmicu, već važan dio urbanog identiteta, infrastrukture i javnog života. Upravo zato iza mnogih od ovih projekata stoje neka od najpoznatijih arhitektonskih imena svijeta, sa zadatkom da kreiraju iskustvo koje počinje mnogo prije prvog zvižduka.
Dok odbrojavamo dane do početka prvenstva, izdvojili smo stadione čija je arhitektura jednako zanimljiva kao i utakmice koje će na njima biti odigrane.
Ono što Estadio BBVA čini posebnim nije samo nogomet nego način na koji je arhitektura doslovno uključila krajolik u projekat. Stadion su projektovali arhitektonski studio Populous zajedno s meksičkim uredom VFO Arquitectos, a inspiraciju su pronašli u industrijskom identitetu Monterreya, grada čija je historija neraskidivo vezana za proizvodnju čelika.
Zato nije slučajno što ga lokalci nazivaju "El Gigante de Acero" ili Čelični div. Konstrukcija koristi snažne čelične elemente i otvorene vizure koje usmjeravaju pogled prema planini Cerro de la Silla, jednom od najprepoznatljivijih prirodnih simbola Meksika.
Sa kapacitetom od oko 53.500 mjesta, stadion će tokom Svjetskog prvenstva ugostiti četiri utakmice, uključujući tri grupne i jednu nokaut faze. Posebnost je upravo osjećaj da planinski masiv postaje dio scenografije svake utakmice.
Kada je otvoren 2017. godine, Mercedes-Benz Stadium odmah je postao jedan od najambicioznijih sportskih objekata svijeta. Projektovao ga je studio HOK, a njegov najpoznatiji element je revolucionarni pokretni krov sastavljen od osam trouglastih panela koji se otvaraju poput objektiva fotoaparata.
Arhitekti su inspiraciju pronašli u oculusu rimskog Panteona, stvarajući efekat koji stadion pretvara u ogromnu skulpturu kada se krov otvori.
Unutrašnjost dodatno naglašava futuristički karakter zahvaljujući kružnom LED ekranu od 360 stepeni koji okružuje cijeli teren. Sa kapacitetom od oko 71.000 mjesta, Atlanta će ugostiti osam utakmica Svjetskog prvenstva, uključujući i jedno polufinale.
MetLife Stadium možda nema pokretni krov ni futurističke forme Atlante, ali njegova fasada jedna je od najzanimljivijih u savremenoj sportskoj arhitekturi. Projektovali su ga 360 Architecture, EwingCole i Rockwell Group, koristeći aluminijske lamele koje tokom dana reflektiraju svjetlost, a noću se pretvaraju u ogromnu osvijetljenu opnu.
Kapacitet prelazi 82.000 mjesta, što ga čini najvećim stadionom Mundijala 2026. Upravo će ovdje biti odigrano veliko finale 19. jula, čime će stadion postati centralna pozornica najvećeg sportskog događaja na svijetu.
BC Place je otvoren 1983. godine kao najveći stadion na svijetu sa zračnim kupolastim krovom, ali njegova prava arhitektonska transformacija dogodila se nakon Zimskih olimpijskih igara 2010.
Tada je stadion dobio novi kablovski podržan pokretni krov, koji je u trenutku završetka bio najveći takav sistem na svijetu.
Projekat obnove vodio je Stantec Architecture, dok je originalni stadion projektovao Studio Phillips Barratt.
Rezultat je prostor koji se može potpuno otvoriti prema nebu Vancouvera ili zatvoriti u akustičnu arenu. Kapacitet za Svjetsko prvenstvo iznosi oko 54.500 mjesta, a stadion će biti domaćin sedam utakmica uključujući i nokaut fazu.
Levi's Stadium, dom San Francisco 49ersa, projektovao je HNTB u saradnji s arhitektonskim studijem Gensler. Za razliku od mnogih stadiona koji se oslanjaju na monumentalnost, ovaj projekat fokus stavlja na održivost. Na krovu se nalaze solarni paneli, dok je jedna od fasada pretvorena u veliki zeleni zid sa živom vegetacijom.
Kapacitet stadiona za Svjetsko prvenstvo iznosi oko 68.500 mjesta, a ugostit će više utakmica turnira. Njegov značaj u arhitektonskim krugovima dolazi iz činjenice da je među prvim velikim sportskim objektima projektovanim prema visokim standardima energetske efikasnosti.
Za razliku od futurističkih stadiona Atlante ili Monterreya, Arrowhead Stadium predstavlja drugačiji pristup. Projektovali su ga arhitekti iz kancelarije Kivett & Myers, a otvoren je još 1972. godine. Njegov dizajn fokusiran je na jednu stvar: približiti publiku terenu što je više moguće.
Sa više od 76.000 sjedišta, Arrowhead je poznat kao jedan od najglasnijih stadiona na svijetu zahvaljujući strmim tribinama koje zadržavaju zvuk unutar objekta. Upravo zato se često navodi kao primjer kako dobra arhitektura ne mora biti spektakularna da bi bila efektna.
Prvi otkrijte najnovije trendove, ekskluzivne vijesti, najbolje shopping preporuke i pogled u backstage priče!
