TEKST: Ada Ćeremida
DATUM OBJAVE: 23.5.2026.
Pariz je grad koji je decenijama vrlo pažljivo čuvao svoju siluetu. Upravo zato svaki novi objekat koji ulazi u skyline izaziva rasprave, reakcije i ogromnu pažnju arhitektonske scene.
Sada se toj vizuri pridružio i Triangle Tower, novi neboder studija Herzog & de Meuron , koji je sa svojih 180 metara i 42 sprata postao treća najviša zgrada unutar granica Pariza.
Njegova geometrijska forma već sedmicama dominira društvenim mrežama, ali iza same siluete krije se mnogo više od još jednog luksuznog poslovnog tornja.
Od fasade koja reaguje na vremenske uslove do sistema koji reciklira kišnicu i proizvodi energiju kroz liftove, Triangle je zamišljen kao svojevrsni eksperiment održive arhitekture unutar jednog od najstrožih urbanih konteksta u Evropi, a upravo su ti detalji ono što ovaj projekat čini posebno zanimljivim.
Foto: @herzogdemeuron
Iako većina ljudi prvo primijeti njegovu neobičnu trouglastu formu, arhitekti su gotovo svaki dio projekta koristili kao priliku za testiranje drugačijih održivih sistema.
Triangle nije zamišljen samo kao poslovni toranj, nego kao nova urbana tačka koja povezuje historijski centar Pariza i njegov širi metropolitan kontekst. 
Foto: @herzogdemeuron
U njemu će se nalaziti hotel, restorani, trgovine, javni vidikovac i kancelarijski prostori, ali ono što posebno intrigira arhitektonsku scenu jesu tehnička rješenja skrivena iza staklene fasade.
Neka od njih djeluju gotovo nevidljivo dok prolazite pored zgrade, ali imaju ogroman uticaj na energetsku efikasnost i način na koji objekat funkcioniše tokom cijele godine.
Foto: @herzogdemeuron
I dok je većina pažnje usmjerena na fasadu i održive sisteme zgrade, jedan detalj unutar enterijera povezuje Triangle sa vizuelnom historijom Pariza.
Pojedini dijelovi lift lobbyja i landing zona uključivat će kolorističke akcente inspirisane posterom koji je umjetnik Robert Delaunay dizajnirao za Foire de Paris još 1924. godine. 
Foto: @retroprintmerchants
Arhitekti iz Herzog & de Meuron tu referencu pretvaraju u savremeni mural visok čak 210 metara, stvarajući vezu između novog skyscrapera i historije njegovog pariškog susjedstva.
Tako projekat ne djeluje samo kao potpuno novi objekat u gradu, nego i kao nastavak njegovog kulturnog i vizuelnog identiteta.
Foto: @triangleparis
Jedan od najkompleksnijih dijelova projekta bila je upravo fasada. Tim studija Herzog & de Meuron testirao je više od 50 različitih staklenih panela pod različitim vremenskim uslovima kako bi dobio efekat gotovo homogenog reflektovanja neba. 
Foto: @triangleparis
Ideja nije bila napraviti još jednu potpuno ogledalnu zgradu, nego površinu koja će se mijenjati kroz kišu, oblake i sunce. Istovremeno, bioklimatska ovojnica blokira više od 90 posto sunčeve toplote dok i dalje propušta prirodno svjetlo u enterijer.
Prema timu projekta, takav sistem je dva do tri puta efikasniji od klasičnih “single skin” staklenih fasada.
Foto: @triangleparis
Foto: @triangleparis
Oko 20% energije potrebne za grijanje i hlađenje Triangle tornja dolazi iz geotermalnog sistema povezanog sa podzemnim vodama.
Princip funkcioniše kroz konstantnu temperaturu podzemnih slojeva koja ostaje stabilna bez obzira na godišnje doba. Tokom zime ta voda je toplija od vanjskog zraka i koristi se za proizvodnju toplote, dok se ljeti proces obrće kako bi pomagao pri hlađenju objekta. 
Ovakav pristup značajno smanjuje potrebu za klasičnim energetskim sistemima i dio je šire strategije održivosti projekta. Posebno je zanimljivo što se ovaj sistem implementira u centru jednog gusto izgrađenog evropskog grada poput Pariza.
Foto: @triangleparis
Foto: @triangleparis
Zbog svoje specifične forme Triangle funkcioniše gotovo kao veliki sistem za prikupljanje kišnice. Voda se sliva niz fasade i terase sprat po sprat, a zatim skuplja u velikim rezervoarima ispod nivoa ulice. 
Foto: @triangleparis
Nakon filtracije koristi se za dio potreba kancelarijskih kupatila unutar zgrade. U kombinaciji sa sistemima za štednju vode, procjenjuje se da će projekat godišnje uštedjeti količinu vode ekvivalentnu zapremini sedam olimpijskih bazena.
Ovakvi detalji možda nisu prvi koje primijetite na renderima, ali upravo oni pokazuju koliko je projekat zamišljen kao dugoročno održiv sistem, a ne samo vizuelni landmark.
Foto: @triangleparis
TEKST: Ada Ćeremida
Od porodičnog stana u Sarajevu do savremenog muzeja u Visokom, pet bh. projekata dobilo je mjesto u međunarodnoj selekciji za Piranesi Award 2026.
Koliko često zastanemo i pogledamo šta se zapravo gradi, obnavlja i projektuje u Bosni i Hercegovini? Ne samo velike stambene komplekse ili objekte koji mijenjaju gradske vizure, nego i manje arhitektonske intervencije, prostore koji čuvaju naslijeđe i domove koji pokazuju koliko kreativnosti može stati unutar četiri zida.
Ovog puta imamo dobar razlog da pažnju usmjerimo upravo na domaću scenu.
Objavljena je službena lista nominacija za Piranesi Award 2026, a među međunarodnim kandidatima nalazi se pet arhitektonskih projekata iz Bosne i Hercegovine. Od Sarajeva i Ilidže, preko Visokog i V. Luke, do Banje Luke, selekcija obuhvata različite tipologije, pristupe i arhitektonske ideje.
Piranesi Award dodjeljuje se od 1989. godine i ubraja se među značajnija arhitektonska priznanja srednje i jugoistočne Evrope. U fokusu su realizovani projekti, njihov odnos prema prostoru, materijalima, kulturnom naslijeđu i savremenom načinu života.
Nagradu prati međunarodna izložba u okviru konferencije Piran Days of Architecture , a ovogodišnje dobitnike odabrat će međunarodni stručni žiri. Pet bh. projekata odabrala je nacionalna selektorica Hana Kevilj , čime su dobili priliku da predstavljaju domaću arhitekturu u evropskoj konkurenciji. U nastavku donosimo projekte koji su se našli na ovogodišnjoj listi.
Stan površine 100 m² u sarajevskoj zgradi iz austrougarskog perioda dobio je potpuno novo poglavlje zahvaljujući studiju Projekt V Arhitektura. Umjesto standardnog pristupa renoviranju, Lucy Dinnen i Vernes Čaušević oblikovali su porodični dom u kojem prirodni materijali preuzimaju glavnu ulogu.
Drvo trešnje, glinene zidne boje, kamen i lan stvaraju topao, gotovo taktilan interijer, ali detalj koji ovaj projekat čini neočekivanim jeste mala drvena kućica za djecu integrisana u stan . Izrađena od lameliranog drveta smreke, koristi visinu prostora kako bi stvorila dodatno mjesto za igru, istraživanje i boravak. O ovom projektu smo već pisali na Bonjour.DESIGN, a cijelu priču i fotografije možete pogledati u našem ranijem članku .
Foto: @shatanustarick
Koliko je arhitekture zaista potrebno da bi prostor dobro funkcionisao? Projekat Half-A-Frame ovo pitanje istražuje kroz savremenu interpretaciju planinske kuće i jednostavnost arhitektonske forme.
Autori Nedim Mutevelić, Asmir Mutevelić i Jonus Ademović osmislili su objekat koji se oslanja na prostornu redukciju, montažni sistem gradnje i pažljiv odnos prema prirodnom okruženju.
Projekat je već osvojio Grand Prix na izložbi Collegium Artisticum 2026 , gdje je stručni žiri istakao njegov održivi pristup i način na koji arhitektonska jednostavnost može ponuditi kvalitetno i savremeno rješenje za planinsko stanovanje.
Foto: @halfaframe
Ako ste prolazili kroz Otes, moguće je da ste već primijetili stambene objekte čije valovite terase stvaraju karakterističnu siluetu. Iza arhitektonskog koncepta Sarajevo Waves stoji studio Ahaknap, odnosno arhitekti Kenan Brčkalija i Adnan Harambašić.
Smješten uz rijeku Željeznicu, kompleks svoj prepoznatljivi oblik duguje upravo odnosu s prirodnim okruženjem. Velike terase zamišljene su kao produžetak stambenih prostora, a valovita fasada omogućava drugačiju povezanost interijera i eksterijera.
Prema opisu arhitektonskog studija, riječ je o stambeno-poslovnom kompleksu planiranom sa 220 jedinica, čija je prva zgrada završena 2016. godine. Na službenoj listi Piranesi nominacija navedena je 2026. godina.
Foto: Ahaknap
Kako savremeno predstaviti historiju grada, a pritom sačuvati arhitektonsku vrijednost prostora u kojem je izložena? Upravo tim pitanjem bavio se studio Sinteza prilikom oblikovanja stalne postavke Zavičajnog muzeja Visoko.
Unutar historijske zgrade iz austrougarskog perioda arhitekti Jasmin Sirčo i Berina Sulejmanović osmislili su muzejski interijer u kojem rasvjeta, materijali i prostorna organizacija usmjeravaju posjetitelje kroz različita razdoblja historije Visokog.
Posebno su zanimljive tri tamno oblikovane izložbene prostorije, kao i Zlatna soba posvećena orijentalnoj zbirci dokumenata. Projektantski pristup zasniva se na očuvanju vrijednih elemenata izvorne arhitekture i intervencijama koje ne narušavaju njen karakter.
Projekat je već nagrađen za interijer na izložbi Collegium Artisticum 2026, a nominacija za Piranesi Award donosi mu dodatnu međunarodnu vidljivost.
Foto: Sinteza
Posljednji projekat na bh. listi nominacija dolazi iz Banje Luke, gdje je arhitekta Željko Kusić realizovao poslovni objekat kompanije H_TEC GROUP.
Umjesto potpune zamjene postojeće građevine, projekat polazi od transformacije ranije izgrađenog objekta iz perioda socijalizma. Takav pristup otvara važno pitanje savremene urbane arhitekture: kako prilagoditi postojeće građevine novim potrebama, bez nepotrebnog brisanja njihovih prostornih i materijalnih vrijednosti?
Projekat je osvojio nagradu za realizovani objekat na izložbi Collegium Artisticum 2026, gdje je žiri prepoznao kvalitet njegove arhitektonske transformacije i odnos prema postojećem urbanom kontekstu.
Foto: Željko Kustić Architects
Treehouse Apartment: Ko kaže da kućica na drvetu mora biti vani? Ovaj sarajevski stan donosi dječiju kućicu usred interijera i potpuno novu dimenziju porodičnog stanovanja.
Half-A-Frame: Manje kvadrata, manje komplikacija, više prirode. Planinska kuća koja pokazuje koliko jednostavna forma može biti efektna.
Sarajevo Waves: Terase koje izgledaju poput valova i stanovanje koje se otvara prema vani. Fasada ovdje definitivno nije samo fasada.
Zavičajni muzej Visoko: Historija ne mora izgledati zastarjelo. Savremena scenografija, pažljivo osmišljena rasvjeta i arhitektura koja daje prostor eksponatima.
H_TEC GROUP: Zašto graditi ispočetka ako postojeća zgrada ima potencijal? Banjalučki projekat pokazuje snagu arhitektonske transformacije.
Zajednički nazivnik? Pet potpuno različitih projekata, ali ista ideja: dobra arhitektura ne zavisi samo od veličine objekta, nego od toga koliko promišljeno odgovara na prostor, ljude i njihove potrebe.
Ovogodišnje priznanje Piranesi Award bit će dodijeljeno 21. novembra 2026. godine u Portorožu, kada će biti otvorena i međunarodna izložba nominovanih projekata.
Prvi otkrijte najnovije trendove, ekskluzivne vijesti, najbolje shopping preporuke i pogled u backstage priče!
