TEKST: Nevena Divčić
DATUM OBJAVE: 14.1.2025.
Ovo je jedan od onih trailera koje želite preskočiti kako biste se iznenadili i istinski uživali u doživljaju filma po prvi put.
"Babygirl" je američki erotski triler koji istražuje moć, seksualnu dinamiku i unutrašnje konflikte. Film je napisala, režirala i producirala Halina Reijn, poznata po radu na intenzivnim psihološkim dramama.
O čemu je riječ i i zašto ovo nije film za sve?
Romy Mathis (Nicole Kidman), uspješna je direktorica tehnološke kompanije u New Yorku, nezadovoljna je svojim brakom i intimnim životom. Njen pripravnik Samuel (Harris Dickinson) inicirao je susret koji prerasta u strastvenu aferu, a Romy se suočava s ozbiljnim posljedicama.
Njihova veza eskalira, ugrožavajući ne samo njen brak s Jacobom, kojeg glumi Antonio Banderas, već i profesionalni ugled. "Babygirl" istražuje teme moći, granica i seksualne kontrole u kontekstu odnosa sa značajnim neravnotežama.
Znamo da želite znati malo više pa vam u nastavku ostavljamo mali teaser. Film je već dobio 6 nagrada, a nominovan je za čak 13. Ono što publika jasno tvrdi jeste da se Nicole odlično snašla u ovoj ulozi s kojom je možda na prvu pomisao ne bismo povezali.
Gledate li ga solo ili s prijateljima ili partnerom?
* * *
Foto: IMDb
TEKST: Ada Ćeremida
Sinoć je otvoren 79. Cannes Film Festival, a već nakon prvih projekcija i reakcija jasno je da festival ove godine izgleda drugačije.
Umjesto velikih hollywoodskih premijera koje su posljednjih godina dominirale naslovnicama, Cannes ove godine vraća fokus na autore i filmove koji mnogo više pažnje posvećuju atmosferi, emociji i vizuelnom jeziku.
Zato i ovogodišnji lineup mnogi već nazivaju jednim od najjačih arthouse programa posljednjih godina. 
U centru pažnje nalaze se režiseri poput Pedro Almodóvar , Hirokazu Kore-eda i Ryusuke Hamaguchi , čiji filmovi već godinama definišu savremenu autorsku kinematografiju.
Cannes ove godine manje djeluje kao parada blockbustera, a više kao festival za publiku koja želi sporije, intenzivnije i vizuelno promišljenije priče, kao sudar arthouse filma, modne fotografije Richarda Avedona, Lennonove ere i pomalo haotične club kid energije iz 90-ih.
Jedna od najvećih promjena ovogodišnjeg Cannesa osjeti se upravo u selekciji filmova koji konkuriraju za Zlatnu palmu.
Veliki studijski naslovi i blockbuster premijere ovaj put gotovo da nisu u centru pažnje, dok festival mnogo više prostora daje režiserima čiji se filmovi oslanjaju na autorski rukopis i atmosferu. 
Foto: @festivaldecannes
U programu dominiraju intimne drame, političke priče, porodični odnosi i filmovi koji grade emociju sporijim ritmom.
Za publiku koja voli filmove poput Past Lives , Aftersun ili Anatomy of a Fall , Cannes 2026 mogao bi donijeti neke od najvažnijih naslova godine.
Novi film Cristian Mungiu već se izdvaja kao jedan od najiščekivanijih naslova festivala. Mungiu ostaje vjeran intimnim i psihološki napetim pričama po kojima je poznat, a “Fjord” istražuje porodične odnose i emotivnu distancu kroz minimalistički, hladni vizuelni jezik.
Režiju potpisuje James Gray , autor filmova koji često balansiraju između lične drame i društvenog komentara. “Paper Tiger” je jedna od američkih arthouse drama koja ove godine privlači mnogo pažnje upravo zbog ozbiljnijeg i intimnijeg pristupa.
Pawel Pawlikowski ponovo donosi vizuelno izuzetno stilizovan film koji se bavi identitetom, pripadanjem i političkim nasljeđem Evrope. Već sada ga mnogi vide kao potencijalnog favorita za festivalske nagrade.
Jedan od emotivno najtežih naslova ovogodišnjeg Cannesa dolazi kroz priču koja koristi praznični period kao okvir za porodične tenzije, usamljenost i nerazriješene odnose.
“A Bitter Christmas” već nakon prvih reakcija publike dobija pažnju zbog vrlo intimnog pristupa i atmosferične režije, što ga savršeno uklapa u ovogodišnji arthouse ton festivala.
Film koji već nakon prvih reakcija dobija pohvale zbog fotografije i načina na koji gradi intimnu priču. Cannes publika posebno izdvaja njegov vizuelni identitet i glumačke izvedbe.
Jedan od mračnijih i eksperimentalnijih naslova ovogodišnjeg programa. Film kombinuje psihološku dramu i simboliku, što ga već sada čini tipičnim “festival darling” naslovom.
Film posvećen radu Richarda Avedona istražuje način na koji je redefinisao modnu i portretnu fotografiju. Kroz arhivske snimke, intervjue i njegov prepoznatljivi vizuelni jezik, naslov se već opisuje kao jedan od estetski najzanimljivijih dokumentaraca festivala.
Dokumentarac režisera Steven Soderbergh donosi posljednji veliki intervju koji je John Lennon dao samo nekoliko sati prije smrti, zajedno sa Yoko Ono u njihovom njujorškom stanu 1980. godine.
Film po prvi put prikazuje kompletan razgovor o muzici, politici, očinstvu i životu, dok kroz arhivske materijale i svjedočanstva ljudi koji su bili prisutni gradi intiman portret Lennona u jednom od njegovih najvažnijih životnih trenutaka.
Inspirisan kulturom njujorške Club Kid scene, film donosi haotičnu energiju performansa, mode i noćnog života 90-ih.
Vizuelno ekstravagantan i atmosferičan, već sada se izdvaja kao naslov koji bi mogao postati festivalski kult među mlađom publikom i internet cinefilima.
“Coward” je jedan od naslova koji se već sada izdvaja među mračnijim i psihološki intenzivnijim filmovima ovogodišnjeg Cannesa.
Film kroz intimnu dramu istražuje osjećaj krivice, straha i moralnih kompromisa, a upravo sporiji ritam i napeta atmosfera savršeno se uklapaju u ovogodišnji arthouse pravac festivala. 
Prvi otkrijte najnovije trendove, ekskluzivne vijesti, najbolje shopping preporuke i pogled u backstage priče!
