TEKST: Ilda Lihić-Isović
DATUM OBJAVE: 17.2.2025.
Dok su reflektori sinoć obasjavali zvijezde koje su kući odnijele zlatne maske, pravo pitanje za mnoge bilo je: ko su stvarni pobjednici večeri?
Možda oni koji su ostali praznih ruku, ali su pokupili simpatije publike, kritičara i cijele filmske industrije? BAFTA 2025 donijela je iznenađenja, emotivne govore i poneku odluku koja se nije svima dopala. O čemu se to najviše šapuće donosimo u nastavku.
'Konklava' trijumfuje, ali...
Edward Bergerov "Konklava" odnio je glavnu nagradu za najbolji film i dodatno osigurao pobjede u kategorijama najboljeg britanskog filma, adaptiranog scenarija i montaže. Priča o moćnim intrigama unutar Vatikana osvojila je kritičare, ali mnogi su očekivali da će "The Brutalist" preoteti glavnu nagradu. Da li je "Konklava" zaista bio najbolji ili samo najprikladniji izbor?
Mikey Madison – iznenađenje večeri
Ako postoji nagrada za najveće iznenađenje, onda bi je Mikey Madison već ponijela kući. Njena pobjeda u kategoriji najbolje glumice za "Anoru" ostavila je mnoge u čudu, posebno jer se očekivalo da je Emma Stone ("Poor Things") favoritkinja večeri. Da li su glasači BAFTA-e prepoznali nešto što je promaklo većini?
Adrien Brody briljira, ali je li bilo dileme?
Adrien Brody je zasluženo proglašen najboljim glumcem za ulogu u "The Brutalist". Njegova interpretacija arhitekte u potrazi za identitetom donijela mu je jednoglasne pohvale, ali, s druge strane, Andrew Scott ("All of Us Strangers") i Barry Keoghan ("Saltburn") su ostali u sjeni, iako su njihovi nastupi izazvali duboke emocije kod publike. Možda bi u nekom drugom scenariju upravo oni odnijeli kipić?
Zoe Saldaña i Karla Sofía Gascón – pobjednice uz kontroverze
"Emilia Pérez" odnijela je nagradu za najbolji film na stranom jeziku, a Zoe Saldaña je kući ponijela nagradu za najbolju sporednu glumicu. Međutim, kontroverze oko izbora Karle Sofíe Gascón u glavnoj ulozi bacile su sjenu na ovaj uspjeh. Ova pobjeda možda je bila predvidiva, ali debata oko nje još uvijek traje.
Foto: @voguemagazine
Jesse Eisenberg i Kieran Culkin: komedija koja je pobijedila ozbiljnu konkurenciju
Scenarij godine pripao je Jesseju Eisenbergu za "A Real Pain", dok je Kieran Culkin odnio nagradu za sporednog glumca. Iako su oba izbora dobro primljena, pitanje za mnoge je kako je ovaj film uspio nadmašiti scenarije koji su nosili mnogo veću emotivnu dubinu?
Wallace & Gromit: Da li je nostalgija pobijedila inovaciju?
Omiljeni animirani dvojac ponovo je osvojio BAFTA nagradu za "Vengeance Most Fowl". Dok su fanovi presretni, filmski analitičari se pitaju: da li BAFTA uporno nagrađuje poznate brendove umjesto da pruži priliku novim kreativnim vizijama?
U konačnici da li su pravi pobjednici oni koji su slavili na pozornici ili oni o čijim ulogama ćemo još dugo pričati?
* * *
Naslovna fotografija: @bafta
TEKST: Ada Ćeremida
Sinoć je otvoren 79. Cannes Film Festival, a već nakon prvih projekcija i reakcija jasno je da festival ove godine izgleda drugačije.
Umjesto velikih hollywoodskih premijera koje su posljednjih godina dominirale naslovnicama, Cannes ove godine vraća fokus na autore i filmove koji mnogo više pažnje posvećuju atmosferi, emociji i vizuelnom jeziku.
Zato i ovogodišnji lineup mnogi već nazivaju jednim od najjačih arthouse programa posljednjih godina. 
U centru pažnje nalaze se režiseri poput Pedro Almodóvar , Hirokazu Kore-eda i Ryusuke Hamaguchi , čiji filmovi već godinama definišu savremenu autorsku kinematografiju.
Cannes ove godine manje djeluje kao parada blockbustera, a više kao festival za publiku koja želi sporije, intenzivnije i vizuelno promišljenije priče, kao sudar arthouse filma, modne fotografije Richarda Avedona, Lennonove ere i pomalo haotične club kid energije iz 90-ih.
Jedna od najvećih promjena ovogodišnjeg Cannesa osjeti se upravo u selekciji filmova koji konkuriraju za Zlatnu palmu.
Veliki studijski naslovi i blockbuster premijere ovaj put gotovo da nisu u centru pažnje, dok festival mnogo više prostora daje režiserima čiji se filmovi oslanjaju na autorski rukopis i atmosferu. 
Foto: @festivaldecannes
U programu dominiraju intimne drame, političke priče, porodični odnosi i filmovi koji grade emociju sporijim ritmom.
Za publiku koja voli filmove poput Past Lives , Aftersun ili Anatomy of a Fall , Cannes 2026 mogao bi donijeti neke od najvažnijih naslova godine.
Novi film Cristian Mungiu već se izdvaja kao jedan od najiščekivanijih naslova festivala. Mungiu ostaje vjeran intimnim i psihološki napetim pričama po kojima je poznat, a “Fjord” istražuje porodične odnose i emotivnu distancu kroz minimalistički, hladni vizuelni jezik.
Režiju potpisuje James Gray , autor filmova koji često balansiraju između lične drame i društvenog komentara. “Paper Tiger” je jedna od američkih arthouse drama koja ove godine privlači mnogo pažnje upravo zbog ozbiljnijeg i intimnijeg pristupa.
Pawel Pawlikowski ponovo donosi vizuelno izuzetno stilizovan film koji se bavi identitetom, pripadanjem i političkim nasljeđem Evrope. Već sada ga mnogi vide kao potencijalnog favorita za festivalske nagrade.
Jedan od emotivno najtežih naslova ovogodišnjeg Cannesa dolazi kroz priču koja koristi praznični period kao okvir za porodične tenzije, usamljenost i nerazriješene odnose.
“A Bitter Christmas” već nakon prvih reakcija publike dobija pažnju zbog vrlo intimnog pristupa i atmosferične režije, što ga savršeno uklapa u ovogodišnji arthouse ton festivala.
Film koji već nakon prvih reakcija dobija pohvale zbog fotografije i načina na koji gradi intimnu priču. Cannes publika posebno izdvaja njegov vizuelni identitet i glumačke izvedbe.
Jedan od mračnijih i eksperimentalnijih naslova ovogodišnjeg programa. Film kombinuje psihološku dramu i simboliku, što ga već sada čini tipičnim “festival darling” naslovom.
Film posvećen radu Richarda Avedona istražuje način na koji je redefinisao modnu i portretnu fotografiju. Kroz arhivske snimke, intervjue i njegov prepoznatljivi vizuelni jezik, naslov se već opisuje kao jedan od estetski najzanimljivijih dokumentaraca festivala.
Dokumentarac režisera Steven Soderbergh donosi posljednji veliki intervju koji je John Lennon dao samo nekoliko sati prije smrti, zajedno sa Yoko Ono u njihovom njujorškom stanu 1980. godine.
Film po prvi put prikazuje kompletan razgovor o muzici, politici, očinstvu i životu, dok kroz arhivske materijale i svjedočanstva ljudi koji su bili prisutni gradi intiman portret Lennona u jednom od njegovih najvažnijih životnih trenutaka.
Inspirisan kulturom njujorške Club Kid scene, film donosi haotičnu energiju performansa, mode i noćnog života 90-ih.
Vizuelno ekstravagantan i atmosferičan, već sada se izdvaja kao naslov koji bi mogao postati festivalski kult među mlađom publikom i internet cinefilima.
“Coward” je jedan od naslova koji se već sada izdvaja među mračnijim i psihološki intenzivnijim filmovima ovogodišnjeg Cannesa.
Film kroz intimnu dramu istražuje osjećaj krivice, straha i moralnih kompromisa, a upravo sporiji ritam i napeta atmosfera savršeno se uklapaju u ovogodišnji arthouse pravac festivala. 
Prvi otkrijte najnovije trendove, ekskluzivne vijesti, najbolje shopping preporuke i pogled u backstage priče!
